Geldik yirmiüç yaşına...Yine düşündüm..Tamam yine yayanlar var da benden iyi durumda olanlar da var...Kıskanç değilim öyle her konuda..Onun çantası, bunun kolyesi,şunun arabası o kadar da umrumda olmaz...Ha olsun istemez miyim? İsterim ama olmazsa da çatlamam yaniii....Neyse de efenim düşünebilen, sorgulayan, farkında olan insanlara bir meylim var...Elde değil...Kadın-erkek farketmez etkilenirm..Böyle olmalıyım derim..Ben de böyle düşünebilmeliyim...Tavan da olan egom böyle durumlarda yerle yeksan olur...Kullanılmış bir selpak kadar değersiz hissederim kendimi.
Yine öyle zamanlardayımm..Bazen diyorum gençlikten heralde...Gerçi zamane gençliğine bakacak olursak 1-0 önde olduğumu düşünüyorum.(Ki öyleyim yahu...En azından oturup düşünüyorum bu da birşey efenim.)Bazen de ya olamazsam deyip tırsıyorum harbi..Ya şaşırırsam yolumu...bir de bakmışsın apaçi oluvermişim :Pyok yok yaa o kadar da olmam..
Neyse işte...Diyeceğim o ki; bir gün ben de onlar gibi olacağım!
Esti de yazdım işte...Nolmuş?!!!
